Kavin selvakumar

தரூக் (tharook) நாவல் 320 பக்கங்கள் ஆசிரியர்: கார்த்திக் பாலசுப்ரமணியன் நாம் வாழும் இடம், நமக்கு பூர்விகமானதா? மனித இனம் தனக்கான சிறந்த இடத்தை தேடி, அங்கு குடியமர்த்தி, தனது இடம் என நிலைநாடுகிறது. இதுவே வரலாறின் தடம். ஒரு சமூகம், நாகரிகம் எவ்வாறு உருவாகிறது என ஊக்கித்து பார்த்தால், ஒரு மேலை சமூகம், இடம்பெயர்ந்து, தனது  கொள்கைகளையும், வாழ்க்கை நடைமுறையும், அரசியலையும், சட்டத்தையும் இரக்கமற்று பூர்வ குடிகளின் மேல் செலுத்துகிறது.  நவீன காலக்கடத்தில், ஏற்கனவே தனது நாகரிகத்தில், பொருளாதாரத்தில், நவீன கட்டமைப்பில் உச்சம் தொட்ட நிலங்களுக்கு மனிதம் இடம்பெயருகிறான் - பெரும்பாலான சமயம் , அது வேலைக்காக. தின கூலி முதல் ஆராய்ச்சி வரை. அப்படி அந்த மனிதன் செல்லும் போது, குடிபெயர்ந்த இடத்தை கன்னியமாக அணுகிறானா அல்லது ஒரு பொறுப்பற்ற மனிதனாக, குறை கூறி, அந்த பூர்வகுடிகள் மேலேயே சவாரி செய்கிறோமா? இதுவே நாவலின் பேசுபொருள் --- ஆசிரியரின் பலம், அவர் வெவ்வேறு காலக்கட்டதை மாற்றி மாற்றி கதை கூறி, வாசகரின் சுவாரசியத்தை மீட்டுகிறார். கதை நடக்கும் களம், ஆஸ்திரேலியா. எனக்கு ஆஸ்திரேலியா கிரிக்கெட் மீது ஆவல...

  ஆழத்தின் மறுபக்கம நம்ம பார்த்துக்கிட்டா, நிஜமான தனித்தன்மை (individualism) என்னனா  - ஒருவருடைய சொந்த விருப்பங்களை, சிந்தனைகளை அறிந்து, கூட்டத்துடன் கலந்து போகாமல், தனக்கு பிடித்த மகிழ்வுற பாதையைத் தேடி செல்லறது. ஆனா, இப்போதைக் கால புது கவிதைகள்/கருத்துகள் சொல்லும் தனித்தன்மை அதை விட வேறு மாதிரி. அவை அடிக்கடி 'நான் மட்டும் தான் இந்த மாதிரியானவன்', 'எனக்கு மட்டும் தான் இந்த வேதனை', 'யாராலும் புரிய முடியாத உணர்வு இது'ன்னு சொல்லி, ஒரு வகை தனிமையை சிறப்பாக்குகிறது. அது ஒரு பயங்கரமான தனிமை - என்னை யாரும் புரிந்துக்க முடியாது, நான் மட்டும் தான் இந்த உலகத்தில் உண்மை வாழ்வை எதிர்கொள்கிறேன்’ன்னு ஒரு விதமான விஷமத்துடன் வரும். இது வெறும் தனித்தன்மை இல்ல; இது ஏற்கனவே அறுப்பட்ட வாழ்க்கை  - existentialism - சிந்தனைக்குள்ளேயே நம்மை இழுத்துச் செல்கிறது. வாழ்வின் அர்த்தம் குறைஞ்சிருக்கு, சந்தோசம் ஒரு பொய், ஏமாற்றம் மட்டும் தான் உண்மைன்னு காட்டும் போல். சில modern poetry-கள் மனதில இருக்குற இருண்ட கோணங்களை வெளிப்படுத்திக்காட்டுறதுனால, நிச்சயமாக அவை முக்கியம். ஆனா, அவை நம்மை ஒ...

 Toilet seat book Author: latha Pages 200 I picked up The Toilet Seat intrigued by its bold title and promise to challenge social taboos around sex and relationships. And while I appreciate what the author intended to do-starting a conversation around female desire, emotional honesty, and societal hypocrisy - I felt the book relied too much on provocation and not enough on depth. The writing often feels like a rant -more reactive than reflective. Complex issues like sexual repression, infidelity, and relationship dynamics are brushed over with broad strokes, without the nuance or emotional insight they deserve. The characters feel like extensions of the author's opinions rather than real people with layered perspectives. At times, it even felt preachy-like the book had already decided what's right and wrong and just wanted to drag the reader along. For a topic this important, I was hoping for more introspection and balance, not just shock value. I respect the attempt. It takes ...

 விமர்சனம்  ஆசிரியர் தி.ஜானகிராமன்  பக்கங்கள் 172  ஆசிரியர் தனது முன்னுரையில் இவ்வாறு கூறுகிறார்  " நல்ல இலக்கியம் என்பது உண்மையை ஒரு படைப்பாளன் தேடும் தவம். உண்மையே அவனவன் கண்ட விதத்தில் வெளிப்படுத்தும் போது மனிதக் குரல்களையும் முகங்களையும் போல சாயல்களும் தனித்தன்மையும் வளமாக இருக்கின்றனர். மனித முகங்கள் வேறுபடுவதைப் போல தான் நல்ல இலக்கிய பயிற்சிகள் வேறுபடுகின்றன. வேறுபட வேண்டும். தான் உண்மை என்ற தேடிய வழியையும் கண்டறிதையும் சமூகத்திற்கு பெரியார்களுக்கும் கெட்ட பெயருக்கோ, புறக்கணிப்புக்கு பயப்படாமல் ஒருவர் சொல்லும் போது அதில் தனித்துவமும் அதனால் ஏற்படும் கவர்ச்சியும் அழகும் நிறைந்து கிடக்கும்." அவர் கூறுவது போல ,நாவல் முழுக்க தனித்தன்மையையும், தான் வடிவமைத்த கதாபாத்திரங்கள் வழியாக உண்மையைத் தேடுவதன் வழியாகவும் புதுமை முயற்சியை செய்துள்ளார். அப்பு தனது ஏழு வயதில்  குடும்பத்தால், திருச்சியில் உள்ள ஒரு குக் கிராமத்தில் வேதம் கற்பதற்காக தனித்து விடப்படுகிறான். அங்கு. 16 வருடம் வேதம் கற்று, மீண்டும் தனது சொந்த ஊரான மெட்ராஸ் பட்டினத்திற்கு கிளம்ப எத்தனைகையி...

விமர்சனம் பக்கங்கள்: 240  ஆசிரியர்: தமிழ் பிரபா சில மனிதர்கள் வாழக்கை முழுக்க பிற உறவுகளால் கைவிட பட்டவர்களாகவே வாழ்ந்து முடிக்கிறார்கள், ஆனால் கோசலை அவளை கை விடுவதாயில்லை. உடல் குறைபாடு கொண்ட கோசலை கழிவிரக்கம், inferiority complex என தன்னை முடக்கி கொண்டாலும், அவள் உறவுகளுக்கு தன்னை முற்றிலும் அளிக்கிறாள். ஆனால், நிராகரிப்பு மட்டுமே மிச்சம். ஒவ்வொருவரும் விலகும் போது, அவரவர் நியாயங்களை கற்பனை செய்து கொண்டு அவரவர் வாழ்க்கையை தொடர்கிறார்கள். கோசாலையின் தாய் மறைவிற்கு பின்,  வீட்டை தன் கையில் எடுத்து, தம்பி, தந்தையை தாய் போல காக்கிறாள்.  எவர் விலகினாலும், அவள் வாழ்க்கை முழுக்க , செயல் ஊக்கமாக நிறைவை அடைந்து, வாழ்க்கை கடக்கிரவளே, கோசலை.  தனக்கு திருமணம் அமைய வாய்ப்பே இல்லை என்று கோசலை எண்ணி கொண்டிருக்கும் போது, காதலன் அமைகிறான், எனினும் கோசலை காதல் வாழ்க்கையை பரீட்சித்து கொண்டே இருக்கிறாள் கேள்விகள் மூலமாக.. வாழ்க்கையில் நடக்கும் ஒவ்வொரு முடிவிற்கும் ஒவ்வொரு நிகழ்வுக்கும் அவள் தன்னை தானே திரும்பத் திரும்ப  கேள்விக் கொண்டே இருக்கிறாள். அவ்வாறு தன்னோடு பேசிக்கொள்ளு...